رژلب و سبیل

رژلب و سبیل

نمی دانم چند نفر کتاب و فیلم "بدون دخترم هرگز" را به یاد دارند. ماجرای زنی آمریکایی که با یک مرد ایرانی ازدواج می کند و با دخترشان به ایران می آیند. اما زن های چادر سیاه بسیار زشت و مردهای ریشوی بسیار خشن ایرانی به شدت آزارش می دهند. این کتاب در وقت خودش خیلی سر و صدا کرد. اما یک زن آمریکایی آن قدر که باید روی افکار عمومی ایران اثرگذار نبود. چند سال بعد از این کتاب سونامی کتاب های ایرانیان مقیم کشورهای خارجی شروع شد. کسانی که ظاهرا در یک کشور دیگر بزرگ شده بودند و حالا برای تفریح یا زندگی یا ازدواج یا هر علت دیگری به ایران می آمدند. آدم هایی که عاشق تخت جمشید و دربند و آش شله قلمکار هستند اما اتفاق های عجیب و غریبی که در این جا برایشان رخ می دهد باعث می شود قید مام وطن را بزنند و بروند. و چون این آدم ها اصلا در ایران زندگی نمی کنند بنابراین نمی توانند مشکلات را آن طور که هست بیان کنند و رو می آورند به بزرگ نمایی های مضحک. یکی از کمدی ترین این نمایشنامه ها که به تازگی خواندم کتاب "Lipstick Jihad" است. تا دستشویی هم پلیس زن دارد آن هم از نوع سبیلویش. من که تعصبی روی این دولت ندارم اصلا حس خوبی از خواندن این کتاب نداشتم. بعدا مصاحبه خانم معاونی را خواندم که خیلی عقاید سیاسی و اجتماعی بیان کرده بود. ظاهرا قرار بوده این کتاب یک اقدام انقلابی باشد اما به نظرم که یک چیزی بود شبیه کمدی های دهه شصت که برای دهه فجر درست می کردند. همان قدر نچسب و همان قدر غیرواقعی. ظاهرا تفکر تبلیغات سیاسی در هر گروهی که باشد قرار است از همان اصول اولیه پیروی کند. حالا چه با ؤز لب چه با سبیل!
نظرات کاربران
X
در صورت مشاهده مطالب مغایر با قوانین و شعونات اسلامی از بخش ارتباط با ما گزارش دهید تا سریعا حذف گردد